Nauka: Czy białka keratynowe i serycyna z jedwabiu mogą pomóc w leczeniu ran cukrzycowych?

W najnowszym artykule naukowym dr hab. Marek Konop z Zakładu Fizjologii i Patofizjologii Eksperymentalnej WUM pisze o prowadzonych przez siebie badaniach, które koncentrują się na stworzeniu biomateriału łączącego keratynę i serycynę, aby wspomóc regenerację tkanek i ograniczyć stan zapalny u pacjentów cierpiących na cukrzycę.

W cukrzycy proces gojenia ran ulega poważnemu zaburzeniu – utrzymujący się stan zapalny, stres oksydacyjny, niedotlenienie tkanek i słabe ukrwienie sprawiają, że rany (np. stopa cukrzycowa) utykają w fazie zapalnej i mogą prowadzić do powikłań, w tym amputacji. 

Kluczowym elementem prac badawczych jest analiza roli cytokeratyn 16 i 17, które służą jako biologiczne wskaźniki aktywacji procesów naprawczych w naskórku. Badanie obejmuje zarówno testy laboratoryjne na hodowlach komórkowych, jak i zaawansowane modele zwierzęce. 
Badanie daje szansę na opracowanie w przyszłości skutecznych i biodegradowalnych opatrunków, ale przede wszystkim ma pozwolić na lepsze zrozumienie molekularnych przyczyn trudnego gojenia ran.

Zachęcamy do zapoznania się z nowym artykułem "Czy białka keratynowe i serycyna z jedwabiu mogą pomóc w leczeniu ran cukrzycowych?"

Badania są prowadzone w ramach projektu „Rola cytokeratyny 16 i 17 w gojeniu ran u szczurów z cukrzycą - badania mechanizmów molekularnych z wykorzystaniem biomateriału keratyna-serycyna”, który otrzymał 3 950 734,00 zł dofinansowania od Narodowego Centrum Nauki w ramach konkursu OPUS na realizację.