Fokus na WUM
Jak co roku przedstawiciele I Katedry i Kliniki Kardiologii UCK WUM wraz z zaproszonymi gośćmi złożyli kwiaty na grobach prof. Zdzisława Askanasa oraz jego uczniów: prof. Leszka Ceremużyńskiego, prof. Tadeusza Kraski i prof. Jerzego Kucha. Profesor Askanas był założycielem i pierwszym kierownikiem IV Kliniki Chorób Wewnętrznych, której kontynuatorką jest I Katedra i Klinika Kardiologii WUM oraz twórcą słynnej Warszawskiej Akademickiej Szkoły Kardiologicznej.
W bieżącym numerze ciekawe rozmowy z: Anną Kupczak, przewodniczącą Zarządu Głównego Samorządu Studentów o organizacjach studenckich i wyzwaniach codzienności, prof. Tomaszem Sapotą o serii wydawniczej Noctes Medicae oraz dr. hab. Łukaszem Szeleszczukiem z Zakładu Chemii Fizycznej, redaktorem naczelnym czasopisma „Prospects in Pharmaceutical Sciences”.
Ból w klatce piersiowej to jeden z najczęstszych powodów zgłaszania się pacjentów do szpitala. Dla chorego to lęk i niepewność, dla lekarza - konieczność szybkiej decyzji: czy mamy do czynienia z zawałem mięśnia sercowego, czyli stanem bezpośrednio zagrażającym życiu, czy z inną - często dużo mniej groźną - przyczyną dolegliwości. Problem w tym, że na początku objawy potrafią być bardzo podobne. A w zawale serca czas działa przeciwko nam. Dlatego w naszym projekcie szukamy nowego sygnału ostrzegawczego – pisze lek. Ewelina Błażejowska, doktorantka w I Katedrze i Klinice Kardiologii UCK WUM.
15 stycznia br. Ośrodek Diagnostyki i Leczenia Chorób Rzadkich w Nefrologii Dzieci i Dorosłych WUM zorganizował sympozjum z udziałem w roli prelegentów specjalistów: genetyków, nefrologów, pediatrów, diagnostów, patologów, aby umożliwić wymianę wiedzy, prezentację aktualnych badań oraz dyskusję nad praktycznymi aspektami postępowania klinicznego nad pacjentami z chorobami rzadkimi nerek.
W naszych jelitach żyje co najmniej tyle komórek bakteryjnych, ile buduje nasze ciało, a genów tych wszystkich mikroorganizmów jest 150 razy więcej niż mamy w naszym genomie. Czy wszystkie one, nazywane mikrobiotą jelitową, działają na naszą korzyść? I czy mikrobiota może stać się uniwersalnym środkiem w zapobieganiu antybiotykooporności?