Pionierskie strategie transplantacji wątroby z WUM na światowym kongresie w Sydney

Chimeryczne przeszczepienie wątroby oraz przeszczepienia wspomagające u chorych z rozległymi obrażeniami tego narządu - dwie strategie chirurgiczne zastosowane po raz pierwszy na świecie przez zespół Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego - zostały zaprezentowane podczas kongresu TTS 2026 w Sydney. Przedstawiciele naszej uczelni pokazali również unikatowy rozwój ośrodka, łączącego dużą skalę działalności transplantacyjnej z wprowadzaniem nowatorskich metod leczenia.

20-23 września 2026 r. w Sydney odbył się 31. Międzynarodowy Kongres The Transplantation Society (TTS 2026). Wydarzenie, zorganizowane pod hasłem „Innovation through Collaboration”, stanowiło forum wymiany doświadczeń klinicznych i naukowych międzynarodowego środowiska transplantacyjnego. Warszawski Uniwersytet Medyczny reprezentowali prof. Michał Grąt, dr hab. Maciej Krasnodębski oraz dr hab. Łukasz Masior z Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby WUM.

Dwie pionierskie strategie - nowe możliwości leczenia

Jednym z głównych tematów prezentowanych przez naszych specjalistów było chimeryczne przeszczepienie wątroby, przeprowadzone po raz pierwszy na świecie w WUM 11 maja 2026 r. Strategia ta łączy chirurgię onkologiczną, pozaustrojową resekcję wątroby oraz techniki transplantacyjne. Po usunięciu narządu z organizmu i wycięciu części zajętej przez nowotwór zachowany fragment własnej wątroby pacjenta zostaje połączony z fragmentem pobranym od zmarłego dawcy. W ten sposób powstaje jeden funkcjonalny narząd, który następnie jest wszczepiany choremu. Część pochodząca od dawcy zapewnia czasowe wsparcie do momentu odpowiedniej regeneracji i przerostu własnej wątroby. W pierwszym przypadku już po tygodniu możliwe było usunięcie fragmentu od dawcy i pozostawienie pacjentki wyłącznie z jej własną, prawidłowo funkcjonującą wątrobą.

Drugą z przedstawionych innowacji były wspomagające przeszczepienia wątroby u chorych z rozległymi obrażeniami tego narządu. Pierwszy na świecie zabieg w takim wskazaniu zespół WUM wykonał 31 maja 2024 r. Istotą tej strategii jest zachowanie nieuszkodzonej części własnej wątroby chorego i czasowe wsparcie jej funkcji przeszczepionym fragmentem narządu od dawcy. Pozwala to wykorzystać potencjał regeneracyjny wątroby, zamiast zastępować ją w całości. Po uzyskaniu odpowiedniej regeneracji możliwe jest usunięcie przeszczepionego fragmentu i zakończenie leczenia immunosupresyjnego.

Obie strategie łączy wspólny cel: uratowanie życia pacjenta przy zachowaniu możliwości funkcjonowania z własną wątrobą. Przeszczepiony fragment nie musi być wówczas trwałym zamiennikiem narządu, lecz może stanowić czasowe wsparcie umożliwiające jego regenerację. Otwiera to nowe możliwości leczenia wybranych chorych z zaawansowanymi nowotworami lub ciężkimi urazami wątroby.

Blisko 400 transplantacji rocznie i coraz szersze możliwości chirurgiczne

Podczas kongresu przedstawiono również rozwój warszawskiego ośrodka, w którym wykonuje się obecnie blisko 400 transplantacji wątroby rocznie. Tak duża skala działalności stanowi zaplecze dla zdobywania doświadczenia i rozwijania najbardziej wymagających procedur chirurgicznych.

Program kliniki obejmuje przeszczepienia całych wątrób pobranych od zmarłych dawców, przeszczepienia wątroby podzielonej dla dwóch dorosłych biorców, przeszczepienia wspomagające oraz przeszczepienia prawych segmentów wątroby od zmarłego dawcy. W ośrodku wykonywane są również pozaustrojowe resekcje wątroby z autotransplantacją narządu oraz przeszczepienia chimeryczne. Prezentowane doświadczenia ukazywały zatem nie tylko wzrost liczby zabiegów, ale przede wszystkim poszerzanie możliwości leczenia i dostosowywania strategii operacyjnej do indywidualnej sytuacji chorego.

Udział zespołu WUM w TTS 2026 był okazją do przedstawienia międzynarodowej społeczności transplantacyjnej rozwiązań opracowanych i wdrożonych w naszej uczelni. Dzielenie się tymi doświadczeniami wpisuje się w umiędzynarodowienie działalności naukowej i klinicznej WUM oraz budowanie współpracy służącej rozwojowi nowych metod leczenia.