Czego dotyczą projekty naszych naukowców?
- Celem projektu dr. hab. Marka Konopa z Zakładu Fizjologii i Patofizjologii Eksperymentalnej jest opracowanie i kompleksowa ocena skuteczności biomateriałów keratynowo-serycynowych i ich modyfikacji w leczeniu ran cukrzycowych.
Projekt otrzymał 3 950 734,00 zł.
Jak napisano we wniosku projektowym, cukrzyca dotyka ponad 500 milionów ludzi na świecie, a liczba chorych stale rośnie. Jednym z najpoważniejszych powikłań są przewlekłe, trudno gojące się rany, które stanowią poważny problem kliniczny i mogą prowadzić do amputacji kończyn. W ramach projektu badacz chciałby opracować nowy, skuteczny i tani biomateriał, który wspomagałby leczenie przewlekłych ran cukrzycowych.
Uzyskane wyniki mogą mieć istotne znaczenie kliniczne, przyczyniając się do poprawy jakości życia pacjentów z cukrzycą oraz zmniejszenia kosztów opieki zdrowotnej. Strona ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi projektu
- Dzięki dofinansowaniu od NCN dr. Marcin Równicki ze Środowiskowego Laboratorium „Microbiota Lab” będzie poszukiwał naturalnych, lepiej ukierunkowanych terapii chorób zapalnych skóry.
Projekt otrzymał 1 938 379,00 zł.
W ramach projektu zbada szczepy grzyba Taphrina betulina - narośli „czarcich mioteł” (brzóz), aby wskazać grupy związków mogące odpowiadać za działanie łagodzące. Sprawdzi także to, jak ekstrakty wpływają na modelowe komórki skóry i towarzyszące im drobnoustroje, koncentrując się na kluczowych „przekaźnikach” zapalenia. W ramach projektu w warunkach laboratoryjnych odtworzy interakcję brzozy z grzybem, po to, by zrozumieć, kiedy i dlaczego powstają korzystne substancje oraz czy materiał „hodowlany” odpowiada temu zebranym w terenie.
W dłuższej perspektywie projekt może przyczynić się do powstania nowych, bardziej precyzyjnych terapii łagodzących stany zapalne skóry. Strona ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi projektu
- Celem projektu dr Katarzyny Głuchowskiej z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Endokrynologii jest poznanie roli białka BRMS1L w rozwoju raka nerkowokomórkowego typu jasnokomórkowego oraz ocena jego przydatności jako markera prognostycznego i predykcyjnego.
Projekt otrzymał 2 153 769,00 zł.
Jak napisano we wniosku projektowym rak nerkowokomórkowy typu jasnokomórkowego jest najczęściej diagnozowaną postacią raka nerki. Często rozwija się bezobjawowo, co prowadzi do późnej diagnozy i ogranicza możliwości leczenia. Charakteryzuje się szybkim wzrostem, wysoką zdolnością do tworzenia przerzutów oraz opornością na terapie. Pomimo postępów w poznaniu molekularnych podstaw raka nerki oraz rozwoju nowych metod leczenia, głównym sposobem terapii wciąż pozostaje chirurgiczne usunięcie guza. W przypadku zaawansowanego lub przerzutowego raka stosuje się terapie systemowe, w tym inhibitory punktów kontrolnych układu odpornościowego oraz inhibitory kinaz tyrozynowych. Ich skuteczność jest jednak ograniczona przez narastającą oporność na leczenie oraz heterogenność nowotworu. W praktyce klinicznej brakuje rutynowo oznaczanych czynników, które pozwalałyby precyzyjnie dobierać terapię i przewidywać przebieg choroby.
Projekt mógłby przyczynić się do odkrycia nowych markerów, które wprowadzone jako rutynowe oznaczenia do kliniki umożliwiłyby bardziej spersonalizowane leczenie, ograniczyły stosowanie nieskutecznych terapii i poprawiły rokowania pacjentów. Strona ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi projektu
WUM jako konsorcjant
WUM jest konsorcjantem w projekcie pt. „Hybrydowa strategia inżynierii bioprocesu: Intensyfikacja produkcji paklitakselu w korzeniach transgenicznych cisa za pomocą elicytacji oraz adsorpcji in situ", który otrzymał dofinansowanie w wysokości 1 978 840 zł.
Liderem projektu jest Politechnika Warszawska. Ze strony WUM w projekt zaangażowana jest prof. Katarzyna Sykłowska-Baranek z Katedry i Zakład Biologii Farmaceutycznej. W konsorcjum jest także Uniwersytet Warszawski.
Współcześnie trzon leczenia onkologicznego opiera się na cytostatycznych roślinnych metabolitach wtórnych, tj. taksanach (paklitaksel i docetaksel), winkrystynie, winblastynie, etopozydzie czy topotekanie. Celem projektu jest opracowanie i zbadanie systemu bioprocesowego do wydajnej produkcji cennych, użytecznych farmaceutycznie roślinnych metabolitów wtórnych, takich jak paklitaksel, przy użyciu kultur in vitro korzeni transgenicznych cisa (Taxus x media). Projekt położy podwaliny pod innowacyjny temat badawczy, ustanawiając efektywne i w pełni kontrolowane zastosowanie aerożeli w biotechnologii roślin i inżynierii bioprocesowej w zakresie intensyfikacji hodowli in vitro biomasy roślinnej.
Strona ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi projektu