Otwierając konferencję, Anastazja Więckiewicz, dyrektor Szpitala Klinicznego im. ks. Anny Mazowieckiej, podkreśliła, że punktem wyjścia w myśleniu o dostępności powinna być pacjentka i jej indywidualne potrzeby. Bariery nie zawsze mają bowiem charakter architektoniczny. Równie ważne są komunikacja, dostęp do informacji oraz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, godności i szacunku. Jak zaznaczyła, dostępność nie jest jednorazowym działaniem, ale procesem, który zaczyna się od zmiany sposobu myślenia o drugim człowieku.
Do tego wątku nawiązywał również wykład inauguracyjny prof. Krzysztofa Czajkowskiego z II Kliniki Położnictwa, Ginekologii i Ginekologii Onkologicznej „Dostępna opieka ginekologiczno-położnicza - perspektywa kliniczna i pacjencka”. Profesor pokazał, jak na przestrzeni kilkunastu lat zmieniało się podejście personelu i przygotowanie placówek do opieki nad kobietami ze szczególnymi potrzebami.
– Najważniejsze jest pytanie, które musimy zadać: czego potrzebuje pani, aby wizyta i pobyt w szpitalu były dostępne i spowodowały minimalny stres? – mówił profesor Czajkowski.
Język i komunikacja mają znaczenie
Ważnym tematem konferencji była komunikacja z pacjentkami z niepełnosprawnościami. Izabela Sopalska-Rybak, prezeska Fundacji Kulawa Warszawa, podczas wystąpienia „Język ma znaczenie - nazewnictwo i terminologia w kontakcie z osobami z niepełnosprawnościami i samostanowienie” mówiła o konsekwencjach stygmatyzujących określeń oraz infantylizowania dorosłych pacjentek.
Podkreśliła, że personel medyczny powinien zwracać się bezpośrednio do pacjentki, również wtedy, gdy podczas wizyty towarzyszy jej osoba wspierająca lub tłumacz. Dostępność oznacza bowiem nie tylko możliwość wejścia do gabinetu i skorzystania z odpowiedniego sprzętu, ale także prawo do samostanowienia, otrzymania zrozumiałej informacji i partnerskiego udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących własnego zdrowia.
Od profilaktyki po opiekę nad pacjentkami z chorobami przewlekłymi
Jednym z tematów medycznych była opieka nad kobietami z chorobami autoimmunologicznymi (w tym ze stwardnieniem rozsianym). Dr hab. Justyna Teliga-Czajkowska, prodziekan ds. położnictwa WNoZ WUM i kierownik Bloku Operacyjnego Szpitala Karowa w wykładzie mówiła m.in. o płodności, planowaniu i prowadzeniu ciąży, doborze leczenia oraz profilaktyce u tych pacjentek.
Podkreśliła znaczenie planowania ciąży w okresie remisji lub stabilnej niskiej aktywności choroby oraz współpracy ginekologa ze specjalistą prowadzącym chorobę podstawową. Zwróciła również uwagę na profilaktykę, zdrowie seksualne i potrzeby kobiet w okresie menopauzy.
Z kolei dr hab. Jacek Sieńko, kierownik II Kliniki Położnictwa, Ginekologii i Ginekologii Onkologicznej WUM przedstawił zagadnienia związane z ginekologią onkologiczną w codziennej praktyce lekarza ambulatoryjnego. Omówił trzy różne ścieżki postępowania: profilaktykę u kobiet bez objawów, diagnostykę w przypadku pojawienia się objawów klinicznych oraz ocenę ryzyka u kobiet obciążonych wysokim ryzykiem dziedzicznych nowotworów. Szczególną uwagę poświęcił potrzebom pacjentek z niepełnosprawnościami i zapewnieniu im dostępu do odpowiednio prowadzonej diagnostyki.
Wydarzenie odbyło się 21 i 22 października br. W programie znalazły się również zagadnienia dotyczące m.in. komunikowania informacji medycznych pacjentkom z niepełnosprawnościami, profilaktyki i diagnostyki nowotworów piersi, seksualności i intymności, stomii, nietrzymania moczu oraz dostępności cyfrowej informacji o zdrowiu.
Drugi dzień wydarzenia miał bardziej praktyczny charakter. Obejmował m.in. sesję dotyczącą standardów dostępnego badania ginekologicznego, interaktywny wykład o prawach pacjentki i obowiązkach personelu, naukę samobadania piersi oraz zajęcia dotyczące transferu pacjenta i projektowania dostępnego gabinetu ginekologicznego.
Konferencję zorganizowały Fundacja Kulawa Warszawa oraz Szpital Kliniczny im. ks. Anny Mazowieckiej.
