Autotransplantacja serca polega na czasowym wyjęciu własnego serca pacjenta z organizmu, przeprowadzeniu niezbędnej rekonstrukcji struktur anatomicznych oraz ponownym wszczepieniu narządu. W przeciwieństwie do klasycznej transplantacji wykorzystywane jest serce samego pacjenta. Taka technika umożliwia uzyskanie dostępu do struktur, których rekonstrukcja podczas standardowej operacji byłaby niemożliwa lub obarczona znacznie większym ryzykiem.
Zabieg stanowi kolejną możliwość leczenia dla wybranych pacjentów z krążeniem jednokomorowym, u których klasyczna ścieżka leczenia wieloetapowego lub transplantacja serca są czasowo albo trwale niemożliwe do przeprowadzenia.
W przypadku kilkumiesięcznej Kornelki jedyną szansą na dalsze leczenie było jednoczesne wykonanie operacji Glenna, rekonstrukcji łuku aorty, rekonstrukcji tętnic płucnych oraz poszerzenia żył płucnych. Zastosowanie techniki autotransplantacji pozwoliło zespołowi uzyskać dostęp operacyjny, którego nie dałoby się osiągnąć podczas standardowej procedury, umożliwiając przeprowadzenie wszystkich niezbędnych etapów leczenia w trakcie jednego zabiegu.
Autotransplantacja serca nie zastępuje klasycznej transplantacji ani standardowych metod leczenia. Stanowi jednak cenną alternatywę dla starannie wyselekcjonowanych pacjentów z najbardziej złożonymi wrodzonymi wadami serca, rozszerzając możliwości terapeutyczne w sytuacjach, w których dotychczasowe rozwiązania okazują się niewystarczające.
Historia Kornelki pokazuje, że rozwój kardiochirurgii dziecięcej opiera się nie tylko na doskonaleniu istniejących metod leczenia, ale także na wdrażaniu innowacyjnych technik pozwalających podejmować terapię nawet w najbardziej wymagających przypadkach klinicznych.
Tekst: UCK WUM