Konferencję otworzyli członkowie komitetu naukowego i organizacyjnego wydarzenia: prof. Marcin Grabowski, prof. Krzysztof Ozierański i dr hab. Agata Tymińska z I Katedry i Kliniki Kardiologii UCK WUM.
– Kardiomiopatie to ciche historie, pisane między wierszami, niespecyficzne objawy, długie procedury diagnostyczne, często niewłaściwe rozpoznanie choroby – podkreślił prof. Krzysztof Ozierański. – Dziś jednak, dzięki postępowi medycznemu, a także większej świadomości, możemy "czytać" te historie szybciej. Ale przede wszystkim możemy spojrzeć pacjentowi w oczy i powiedzieć, że wiemy, co mu jest i co z tym dalej robić - dodał profesor Ozierański.
A ponieważ nieleczona kardiomiopatia może prowadzić do postępującej niewydolności serca, a także zwiększa ryzyko przedwczesnego zgonu, szczególnie ważne jest, aby pacjent z tą chorobą opuszczał gabinet lekarski z właściwą diagnozą i odpowiednio dobranym leczeniem.
O tym, co najważniejsze w kardiomiopatiach
Kardiomiopatie to problem złożony: mają różne przyczyny, różny przebieg, różni je też rokowanie. Program kongresu został przygotowany tak, aby uporządkować wiedzę, odpowiedzieć na trudne pytania i pomóc lepiej podejmować decyzje terapeutyczne w czasie codziennej praktyki klinicznej. Wszyscy prelegenci – uznani eksperci odwoływali się do rzeczywistych przypadków klinicznych oraz własnych doświadczeń.
Sesja I dotyczyła choroby Fabry’ego i perspektywach ze strony programu lekowego. Prelegentami byli dr n. med. Mariusz Kłopotowski, dr n. med. Beata Błażejewska-Hyżorek oraz dr hab. n. med. Longin Niemczyk.
W sesji II poświęconej zapaleniu mięśnia sercowego głos zabrali: dr hab. n. med. Mateusz Sokolski, który opowiedział o ciężkim przebiegu zapalenia mięśnia sercowego, dr hab. n. med. Agata Tymińska, która mówiła o tym, jak rozróżnić kardiomiopatię rozstrzeniową od zapalenia mięśnia sercowego, Emil Brociek, doktorant w I Katedrze i Klinice Kardiologii, który przybliżył wyzwania diagnostyczne i terapeutyczne w zapaleniu mięśnia sercowego w przebiegu choroby autoimmunologicznej oraz dr n. med. Michał Tkaczyszyn, który swoje wystąpienie poświęcił sarkoidozie serca.
Sesja III skupiła się na osierdziu. Dr n. med. Anna Imiela mówiła o ostrym zapalaniu osierdzia, lek. Marek Wawrzacz o tym, gdzie przebiega granica pomiędzy przewlekłym zapaleniem osierdzia a wysiękiem, a dr hab. n. med. prof. PANS Małgorzata Dybowska o tym, jak powinna wyglądać diagnostyka reumatologiczna w zespole zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia.
- Zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia to problemy interdyscyplinarne, a w zespole diagnostycznym zawsze powinien być obecny reumatolog - podkreślała Małgorzata Dybowska. Przypomniała również, że pacjenci z chorobami reumatologicznymi to pacjenci, którzy zazwyczaj mają więcej niż jeden problem zdrowotny i często współistnieją u nich właśnie choroby zapalne serca.
W tej sesji wystąpiła także dr n. med. Dorota Wicher, która opowiedziała, jak interpretować wynik badania genetycznego i jak mutacje genetyczne wpływają na ocenę ryzyka w kardiomiopatiach. Prelegentka już na wstępie zaznaczyła, że aby właściwie zinterpretować wyniki badań genetycznych, należy zrozumieć, jak skomplikowany jest ludzki genom i pamiętać o tym, że w naszej puli jest wciąż kilkanaście tysięcy genów, których nie potrafimy jeszcze powiązać z konkretnymi chorobami.
Na IV sesję złożyły się wystąpienia dr n. med. Piotra Sobieraja, który mówił o tym, jak rozróżnić serce sportowca, przeciążenie ciśnieniowe i serce nadciśnieniowe od kardiomiopatii przerostowej. Omawiając różnorodne parametry wskazywał, że za kardiomiopatią przemawia m.in. asymetria międzyprzedsionkowa czy mała jama lewego przedsionka.
Następnie o tym, jakie są dotychczasowe doświadczenia i efekty leczenia mawakamtenem w obturacyjnej HCM opowiedział prof. Paweł Rubiś. O tym, czy stosować jeszcze beta-adrenolityków w obturacyjnej HCM mówił prof. Krzysztof Ozierański, o tym, jak postępować z nieobturacyjną ardiomiopatia przerostową wyjaśniał dr n. med. Artur Oręziak, a to, kiedy i jaki rodzaj kardiowertera-defibrylatora wybrać dla pacjenta z kardiomiopatią analizował prof. Marcin Grabowski.
Sesja V poświęcona została postępowaniu klinicznemu w amyloidozie. Wystąpili w niej prof. Krzysztof Ozierański, dr hab. n. med. Łukasz Mazurkiewicz oraz prof. Krzysztof Jamroziak, który skupił się na diagnostyce hematologicznej w tym schorzeniu.
W sesji VI eksperci mówili o diagnostyce obrazowej w kardiomiopatiach. O najczęstszych błędach w echokardiograficznej ocenie lewej części serca mówiła dr n. med. Anna Budaj-Fidecka, o amyloidozie serca w scyntygrafii - dr n. med. Katarzyna Holcman, o tomografii pozytonowej - dr hab. n. med. Małgorzata Kobylecka. Wykład pt. “Jak za pomocą rezonansu magnetycznego serca możemy zdiagnozować zespół zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia, a kiedy to jest za mało?” wygłosiła MD, PhD Anna Baritussio z Uniwersytetu w Padovie.
Kongres swoim patronatem objęli: Rektor WUM, Prezes Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie, Stowarzyszenie Pacjentów Serce na Banacha, Fundacja po Prostu Zdrowie oraz Klubu 30 Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (PTK), Sekcji Kardiologii Nuklearnej PTK.