Praca pt. The Influence of Strontium on Bone Tissue Metabolism and Its Application in Osteoporosis Treatment była cytowana 154 razy (liczba cytowań pracy z bazy Web of Science). Została opublikowana w 2021 roku w czasopiśmie International Journal of Molecular Sciences (punktacja MNiSzW: 140; Impact Factor: 4,9). Współautorkami artykułu są dr Barbara Kołodziejska oraz Natalia Stępień, studentka analityki medycznej na Wydziale Farmaceutycznym WUM.
Dlaczego temat jest ważny
Celem publikacji było przedstawienie aktualnej wiedzy dotyczącej strontu - pierwiastka o właściwościach chemicznych zbliżonych do wapnia oraz wskazanie kierunków dalszych badań, które mogą przyczynić się do rozwoju bezpieczniejszych i skuteczniejszych metod leczenia osteoporozy.
Dotychczasowe wyniki badań wskazują, że stront działa dwukierunkowo. Z jednej strony stymuluje aktywność osteoblastów czyli komórek odpowiedzialnych za budowę kości. Z drugiej jednocześnie hamuje aktywność osteoklastów czyli komórek odpowiadających za rozkład tkanki kostnej.
– Osteoporoza stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań zdrowotnych współczesnej medycyny, prowadząc do postępującej utraty masy kostnej i zwiększonego ryzyka złamań. Dlatego warto badać nowe możliwości terapeutyczne – tłumaczy prof. Joanna Kolmas. – W publikacji przedstawiłyśmy mechanizmy, dzięki którym stront może przyczyniać się do odbudowy struktury kostnej i poprawy jej wytrzymałości oraz korzystnie wpływać na równowagę procesów tworzenia i niszczenia kości.
W pracy autorki omówiły również m.in. kluczowe szlaki sygnałowe, które są potencjalnie regulowane przez jony strontu, dokonały także przeglądu dotychczasowych doświadczeń klinicznych związanych ze stosowaniem ranelinianu strontu oraz przeprowadziły analizę ograniczeń, które wynikają z terapii ogólnoustrojowej tym pierwiastkiem.
- Zainteresowanie wykorzystaniem jonów strontu w nowych formach rośnie, zwłaszcza w biomateriałach i implantach medycznych, gdzie może on wspomagać lokalną regenerację kości przy minimalizacji działań niepożądanych – mówi profesor Kolmas.
O nagrodzie "Złota Kukułka"
Nagroda „Złota Kukułka” jest przyznawana na zasadach konkursu. Mogą być do niego zgłaszane prace afiliujące uczelnię, które w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku były cytowane co najmniej 50 razy (z wyłączeniem autocytowań). Prototyp statuetki został wykonany przez artystę rzeźbiarza Jarosława Madeja. Ze względu na rodzaj użytego brązu statuetka ma złocisty kolor.